Najstarsza zachowana mapa gospodarcza w Europie Środkowej, będąca jednocześnie jednym z najciekawszych zabytków kartograficznych z obszaru ziem polskich. Przedstawia należące wówczas do rodu Promnitzów Wolne Stanowe Państwo Pszczyńskie, uformowane w 1517 roku. Naniesiono na nią cztery miasta (Pszczynę, Bieruń, Mikołów, Mysłowice) oraz siedemdziesiąt siedem wsi, przebieg granic zewnętrznych, cieki i zbiornik wodne (stawy), sieć drogową, rodzaje użytkowania ziemi oraz obiekty gospodarcze. Wykonaniem pomiarów i wykreśleniem mapy zajął się Andreas Hindenberg inżynier, architekt wojskowy, notariusz publiczny. Mapę wykonał metodą pomiarów bezpośrednich przy pomocy ciągów busolowych oraz uzupełniających pomiarów pośrednich oraz uzupełniających pomiarów pośrednich, w postaci tzw. wcięć. Zgodnie z zamieszczoną różą wiatrów mapa została zorientowana za zachód. Zasadniczy rysunek mapy, napisy i znaki topograficzne wykonano czarnym tuszem, niektóre obiekty zostały pokolorowane. Zabudowania miast, wsi, pojedynczych obiektów, a także wizerunki zwierząt zostały odciśnięte z gotowych klocków (zastosowano tu kilkanaście wzorów stempli). Mapa była wyjątkowo często wykorzystywana , a także uzupełniana aż do początków XVIII w. W 1721 r. ze względu na groźbę całkowitego zniszczenia wykonano pomniejszoną kopie, która jednak zaginęła w okresie II wojny światowej. W chwili obecnej mapa składa się z trzynastu arkuszy, z których siedem podklejono grubą tekturą, a sześć bez tekturowego podklejania umieszczono pomiędzy tekturą bez kwasową a folię typu Estrafol, oklejając dokoła paskami płótna. Prezentowany arkusz przedstawia obszar dzisiejszych Katowic. Brak skali; w zależności od partii mapy skala odwzorowania waha się od 1:16 200 do 1:17 850, rkp, wbw, papier czerpany. Archiwum Państwowe w Katowicach, Oddział w Pszczynie, sygn. AKP.
